een hart kun je niet één keer geven
maar iedere dag opnieuw
is het de plek waar kinderen komen
zij in en uit de kamers lopen
waar het kloppen blijft
voor vragen naar het waarom
het wat en waar en hoe
de dag begint als zij gaan kiezen
niet de klok
maar stemmingen
de tijd bepalen er rek in
ruimtes komt als je na kunt blijven
denken alles stroomt en
kopjes lopen over niet alleen van
denken ook van
liefhebben
en missen
kan een holte zijn die
zelfs door gevulde trommels niet te
dempen is daarom
blijft het hart
iedere dag opnieuw de plek
waar kinderen aan komen kloppen
ook als je zachtjes de deur achter je sluit
of deze juist behoedzaam opent
en dat is het geluk dat altijd stroomt
in een hart dat wagenwijd openstaat waar
kinderen zich de een herinneren
terwijl ze de ander ontvangen
ook als zij zelf blijven komen en gaan
- Dietske Geerlings
Ter gelegenheid van de sleuteloverdracht op 11 juli van de rector van het Eligant Lyceum Arnold van Gessel aan de nieuwe rector Kasia Tolak. Hoe kan een school toch zo’n mooie eenheid blijven vormen als er continu unieke mensen (kinderen, collega’s, ouders, rectoren) in- en uitstromen, vroeg ik mij af. Zou het kunnen dat de school een reusachtig kloppend hart is, eigenlijk het enige dat je nodig hebt op een school: hart voor kinderen, hart voor het vak en hart voor elkaar.
Schrijf u in voor onze nieuwsbrief!
"*" geeft vereiste velden aan