Hoop

nietsvermoedend lopen wij
de straten over hoop
graven muren onder onze voeten uit
vinden beslotenheid van voorouders
in laag op laag op laag

gevangenschap of bescherming
zeg het maar

wachters op de torens van de tijd

hoelang duurt de nacht nog
wanneer komt de dag
in de hoge tonen van de poortersklok
horen we hoop

op licht op troost
we hebben de stenen nog
rotsen in een onstuimig water
waar armen en benen
uit wankele boten steken

wat komt ons toe

om muren te slechten
lopen wij rond en rond
willen de onzen beschermen
zonder de ander te verliezen

alsof wij niet anders kunnen dan blijven

oplichten

wanneer dan

schoorvoetend de wan in de hoop sluipt

wie straks zal lopen over onze muren
zal veerkracht voelen
de bodem van onze nachten
het zachte fluisteren waarin luisteren huist

want hoop zit in de ziel
op de schoorsteen zullen zij het doosje
vinden met het kooltje op het punt van

ontbranden

in de handen van de ander

- Dietske Geerlings