VANDAAG

  • 21 oktober (1961) Annewietske Stavast

Wachten op de uitslag

Zutphen is ruim zuinig
op mens, boom en huis.
Met man, macht en vrouw
wordt gewerkt aan ‘t behoud.
Neem nou ieders geliefde Gelre.
De entree is licht door grote ramen,
met fraaie zitjes in paars, lila en geel,
palmboom, winkel, kinderstoel, speelhoek,
een loper langs ballonnen en goede voeding.
Moedige deskundigen, patiënten en bezoekers
volgen routes, langzaam rustig of met spoed.
Bij de computers helpt iemand geduldig.
Een blij of pijnlijk bericht is gedeeld.
Zutphens Gelre kent zeker leed,
maar ook troost en inzicht. Zo
blijft het – fijn klein en dichtbij.

- Arno Bohlmeijer

Arno Bohlmeijer (1956) schrijft romans, kinderboeken en poëzie in het Nederlands en het Engels. Hij woont in Zutphen.
Bij dit stadsgedicht zegt hij: ‘De vaklui van Gelre Zutphen hebben eens mijn leven gered, ook dankzij de nabijheid, en weken lang verpleegden ze mijn kinderen met bijzondere inzet. Rond de dood van hun moeder was het ziekenhuis extra behulpzaam op een verregaande manier.
Ik moet er nog vaak zijn. Berichten over mogelijke sluiting zijn zeer verontrustend.’